Podkład pod zbrojenie może oznaczać dwie rzeczy: warstwę chudego betonu pod fundamentem albo podkładki dystansowe, na których opiera się stal. W dobrze wykonanym fundamencie jest jedno i drugie. Poniżej opisujemy, jak wykonać podbeton, jakie podkładki wybrać, jaką otulinę przyjąć od gruntu i jak rozmieścić podkładki pod zbrojeniem.
Na budowie to określenie ma dwa znaczenia.
Te rozwiązania nie zastępują się nawzajem. Podbeton oddziela zbrojenie od gruntu, ale pręty ułożone wprost na nim nadal nie mają otuliny od spodu. Podkładki zapewniają otulinę, ale na miękkim gruncie zapadają się i przesuwają. Dlatego pod fundamentami stosuje się zwykle oba rozwiązania: podbeton jako bazę i podkładki na nim.
Chudy beton pod zbrojenie wykonuje się najczęściej z betonu klasy C8/10. Warstwa ma zwykle od 5 do 10 cm grubości. Nie przenosi obciążeń konstrukcyjnych, więc wyższa klasa nie jest potrzebna.
Podbeton pełni trzy funkcje:
Wykonanie krok po kroku:
Podkładka dystansowa to element, który utrzymuje pręt na stałej wysokości nad podłożem lub deskowaniem. Wysokość podkładki odpowiada otulinie, jaką przewiduje projekt.
W ofercie Prefeko w kategorii podkładki pod zbrojenie znajdują się:
| Produkt | Otulina | Materiał | Opakowanie |
|---|---|---|---|
| Podkładka baryłka 15/20/25 | 15, 20 lub 25 mm | polipropylen | 500 szt. |
| Podkładka baryłka 20/25/30/35 | 20, 25, 30 lub 35 mm | polipropylen | 500 szt. |
Baryłka ma kilka wysokości w jednym elemencie. Otulinę wybiera się przez obrócenie podkładki na odpowiedni bok. Na budowie wystarcza więc jeden rodzaj podkładek do kilku grubości otuliny. Baryłki są przeznaczone przede wszystkim do zbrojenia pionowego: ścian i słupów.
Pod zbrojenie poziome, czyli płyty fundamentowe i stropy, lepiej nadają się elementy liniowe. Listwy dystansowe produkowane są z betonu C30/37, mają około 1 m długości i wysokość od 15 do 50 mm. Rozkładają ciężar siatki na całą długość i nie przewracają się podczas betonowania.
Wybór zależy od elementu, warunków środowiskowych i wymagań co do nośności.
Zalety:
Wady:
Zalety:
Wady:
W klasach ekspozycji XD (chlorki spoza wody morskiej, np. sole odladzające) i XS (chlorki z wody morskiej) otulina ma największe znaczenie dla trwałości. W takich warunkach częściej wybiera się elementy betonowe, bo nie tworzą w otulinie granicy między dwoma materiałami. W elementach wewnętrznych i w ścianach tworzywo w zupełności wystarcza.
Eurokod 2 (PN-EN 1992-1-1) rozróżnia dwa przypadki betonowania fundamentów:
| Podłoże | Minimalna otulina |
|---|---|
| Beton wylewany na przygotowane podłoże (np. podbeton) | 40 mm |
| Beton wylewany bezpośrednio na grunt | 75 mm |
Różnica wynika z tego, jak zachowuje się podłoże. Grunt jest nierówny, podkładki się w nim zapadają, a mieszanka miesza się z ziemią przy dolnej krawędzi. Norma rekompensuje to zwiększeniem otuliny prawie dwukrotnie.
Wniosek dla wykonawcy: podbeton pozwala zmniejszyć otulinę dolną z 75 do 40 mm. Fundament może być wtedy niższy albo mieć większą wysokość użyteczną przy tej samej grubości. Zmniejsza się też zużycie betonu konstrukcyjnego.
Dobierając podkładki, przyjmij wysokość równą otulinie z projektu. Na podbetonie sprawdzą się elementy 40 i 50 mm, np. gwiazdki z kategorii dystanse 50 mm lub listwy. Otulina 75 mm na gruncie wymaga wyższych podpór, a przy takiej wysokości stabilność dystansu na miękkim podłożu spada.
Rozstaw zależy od średnicy prętów i sztywności siatki. Przy dolnym zbrojeniu fundamentów i płyt obowiązują następujące wartości:
Przy siatkach zgrzewanych i w stropach, gdzie siatka jest bardziej wiotka, potrzeba zwykle od 4 do 8 sztuk na metr kwadratowy. Szczegółowo opisujemy to we wpisie o dystansach do zbrojeń.
Dodatkowe zasady:
Dobrze wykonany podkład pod zbrojenie ma dwie warstwy. Podbeton C8/10 o grubości od 5 do 10 cm oddziela konstrukcję od gruntu i obniża wymaganą otulinę z 75 do 40 mm. Podkładki dystansowe ułożone na podbetonie utrzymują tę otulinę na całej powierzchni fundamentu. Podkładki baryłki, listwy i gwiazdki o otulinie od 15 do 50 mm znajdziesz w kategorii dystanse zbrojeniowe Prefeko.